Letter from Hanoi 03-12-2008

   
 
จะหักอื่น      ขืนหัก       ก็จักได้
หักอาลัย     นี้ไม่หลุด   สุดจะหัก
สารพัด       ตัดขาด     ประหลาดนัก
แต่ตัดรัก     นี้ไม่ขาด    ประหลาดใจ
 
 
 
คิดถึงนะ
 
ตอนเด็กๆ พี่อูจะ ซนมาก มีอยู่ครั้งหนึ่ง  ช่วงฤดูหนาวแบบนี้
 
พีอู จะขี่จักรยาน BMX  คู่ใจ เที่ยวเล่นตามถนนแถวบ้าน
 
คนอื่นเขาก็ขี่กัน  สองล้อ  ไอ้อ้วนเก่ง มันขี่ล้อเดียว 
 
คนอื่นเขาขี่กัน สองมือ  ไอ้อ้วนปล่อยมือขี่ (มันเก่ง ฮิฮิ) 
 
ก็แล้วไง… สี่ตีน ยังรู้พลาด  ล้มคว่ำที่หน้าตลาดเลยครับ พี่น้อง สม…ฮิฮิ  อายมาก
 
เกิดอะไรขึ้นครับ  หัวเข่าถลอก เป็นแผล เจ็บมาก แสบมาก
 
หลังจากเกิดเหตุ สิ่งที่ตามมา…..
 
ก็อย่างที่บอก มันเป็นช่วงอากาศหนาว
 
แผลที่เกิดขึ้นมันก็แห้ง ตึง เจ็บมาก เจ็บกว่าปกติหลายเท่า
 
อากาศหนาว ทำให้แผลหายยาก
 
อากาศหนาว ทำให้ร่างกายอ่อนแอ
 
อากาศหนาว  ทำให้ขาดความอบอุ่น
 
อากาศหนาว  ยิ่งทำให้คิดถึง
 
อากาศหนาว  ต้องการคนมาดูแล (ชงนม ชงไมโลร้อนๆ ให้กิน)
 
อากาศหนาว เฮอ….  สรุป เป็นอะไรช่วงนี้ ไม่ว่ากับร่างกายหรือจิตใจ
 
มันจะทรมาน เป็นทวีคูณหลายเท่า…
 
 
 
 
 ตองอู
 
 

About Kawintara

Let's move forwards
This entry was posted in my love. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s