Letter from Hanoi 11-01-2009

ที่รัก…
 
(ขอใช้คำนี้นะ เพราะเค้าสามารถใช้คำนี้ได้กับคุณ "คนเดียว" เท่านั้น !!! )
 
วันอาทิตย์ที่ 11 มกราคม 2552
  
วันอาทิตย์อีกแล้ว
 
ก็นานอยู่นะ ที่ไม่ได้ส่งเมล์ หาคุณ…
 
ก่อนอื่น เมื่อหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา มีคน คนหนึ่ง เมล์มาหาเค้า
 
เค้าขอตอบเมล์นั้นก่อนนะ
 
 
ขอบคุณนะคะ
 
ครับ…ด้วยความยินดี
 
เค้าจะจดจำช่วงเวลาที่ดีที่สุดนี่ไว้
และแอบหวังเล็กๆ เงียบๆคนเดียว
…ว่า…
มันจะยังคงเป็นอย่างนี้อีกต่อไป
และ
ตลอดไป
 
เค้าเองก็เช่นกัน จะจดจำช่วงเวลาที่ดีที่สุดนี้ไว้
และสัญญาว่าผู้ชายคนนี้
…รัก…
และจะยังคงเป็นแบบนี้อีกต่อไป
และ
ตลอดไป
 
 
เมื่อก่อน
เค้าไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของคนที่
เจอหน้า..แล้วรักกันเร็วเหมือนฟ้าแลบ
 
ตอนนี้
เค้าพึ่งเข้าใจความรู้สึกของคนที่
เจอหน้ากันไม่นาน แต่… เหมือนรู้จักกันมานานแสนนาน
 
เมื่อก่อน

เค้าไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของความรักที่
เกิดขึ้นได้แม้เพียงช่วงเวลาอันสั้น
 
ตอนนี้
เค้าพึ่งเข้าใจความรู้สึกของความรักที่
เกิดขึ้นได้แม้เพียงช่วงเวลาอันสั้น
 
 
เมื่อก่อน
เค้าเข้าใจว่า…
ความรัก ต้องใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์
ความรัก ต้องมีเวลาเป็นตัวแปร
 
ตอนนี้
เค้ารู้เพียงแต่ว่า…
เวลาไม่สามารถทำให้ "ความรัก" ของเราเปลี่ยนไป
เวลา จะหยุดเดินเมื่อความรักมาถึง…
 
 
ตอนนี้
เจอ จัง จัง เข้ากับตัวเอง
ถึงได้รู้สึกว่า
ความรัก…ไม่เข้าใคร ออกใคร
แม้กระทั่ง…เวลา
 
จากนี้ไป
ไม่ว่าจะเจอกับอะไร
ความรัก จะคงอยู่กับเราตลอดไป
จงศรัทธาใน "ความรัก"
 
ตองอู

 

About Kawintara

Let's move forwards
This entry was posted in my love. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s